سیاسی | اقتصادی | فرهنگی | تحلیلی | علمی | ادبی | هنری | اعلامیه ها | کتابخانه | آرشیف | در باره ما | صفحه اصلی
|
|
د خپریدو نیټه: 18.09.09
مرکــز مـطالعات سـتراتیـژیکی افـغانستان راه حل بحران سیاسی افغانستان بعد از انتخابات ۱۳۸۸
Solution for
The Political Crisis After The Presidential Election 2009 of Afghanistan انتخابات را بهترین دست آورد جوامع بشری دانسته و آنرا بهترین و یگانه وسیله مشروعیت نظام سیاسی میدانیم. از جانب دیگر ما از تدویر کنفرانس بین المللی که توسط آلمان و انگلستان در مورد افغانستان درین آواخر پیشنهاد شده پشتیبانی مینمایم. اما فهم ما از تدویر کنفرانس بین المللی مذکور راجع به افغانستان با فهم ما از کنفرانس بــن که حدود هشت سال قبل دایر گردید، متفاوت است. درین کنفرانس پیشنهاد شده بین المللی میتوان به یک سلسله توافقات عمومی وهماهنگی کمک های جهانی به افغانستان، تفاهمات وتعین ستراتیژی های معیین کشور های جهان دررابطه به افغانستان ومنطقه توسط حاضرین کنفرانس نایل آمد. آما تعیـین زعامت و رهبری برای یک ملت راه و تعیین خطوط اساسی آینده کشور و نوع نظام سیاسی را باید خود ملت و از طریق انتخابات و مراجعه به مردم و استفاده دقیق، درست و شفاف از این انستیوت دموکراسی به نام انتخابات تصمیم بگیرد. از آن جاییکه قبل از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ از قانون اساسی افغانستان تخلف شد و در جریان انتخابات تقلبات خواسته و نا خواسته به موافقه و یا هم عدم موافقه خود کاندیدان ریاست جمهوری صورت گرفته و این چانس مردم افغانستان به نحوی صدمه شدید دید، لذا برنده این انتخابات هرکی باشد مشکل افغانستان را حل کرده نخواهد توانست و مشروعیت حاکمیت بوجود آمده ازین انتخابات مورد سوال قرار خواهد داشت. حکومت اﺋتلافی مانند یک تاکتیک مؤقت چاره است اما راه حل نیست. عاملین این حالت و مسؤلیت عمده و اساسی آن قبل از همه به دوش اداره حاکم افغانستان و مخالفین مسلح حکومت افغانستان است. با درنظرداشت واقعیت های موجود در افغانستان و آنچه گذشت به صورت مختصر میخواهم بگویم که: ضرورت است حین بحث بالای موضوعات افغانستان و جستجوی راه های حل باید و باید به عوامل و فاکتور های مؤثر درین وضعه، این بدبختی ها و تراژیدی مردم ما متمرکز شد. در روشنی این تشخیص راههای حل و برآمدن ازین مضیقه را جستجو کرد. راه های حل پرگمتیک که به کوتاه ترین مدت زمانی و حد اقل مصرف به نتایج مطلوب نایل آمد. بلی باید به اساس فرومول ( داکتر بگو مرض من چه و چاره ام چه خواهد بود ؟) عمل کرد. ما مطمین ایم بدون استفاده وسیع سیاسی از برتری نظامی و بدون جستجوی راه حل سیاسی مشکل افغانستان حل نه خواهدشد. دقیق این است که تخنیک و امکانات جهان امروز جهان را به یک قریه کوچک مبدل ساخته. حوادث یک گوشه این قریه خورد به گوشه دیگر قریه تأثیر مستقیم میگذارد. به فهم و شناخت ما عوامل و فاکتور های اصلی و فرعی، عوامل داخلی و خارجی که موجب تراژیدی، ادامه دهنده این تراژیدی مردم کشور ما و مستضعفین منطقه گردیده است به صورت ذیل خلاصه شده میتواند: موقعیت جغرافیایی، همسایه های قوی، عدم موجودیت رهبری قوی و سالم ، موجودیت نظام ها و حاکمیت های غیر مشروع و دیسانت شده غیر شایسته با عدم فهم لازم مسلکی و در مواردغیر صادق، استفاده از نسخه های تاریخ زده، سیاست کادری غلط و غیر مشروع، سیاست اقتصادی مافیایی و غیر شفاف، بازار آزاد لجام گسخته و مردود قرن گذشته، سوء استفاده از مفاهیم دموکراسی، آزادی و برابری ، سطح نازل حاکمیت و ظرفیت های مراجع عدلی و قضایی، عدم موجودیت اراده سیاسی برای تطبیق قانون، سیستم نظام های سیاسیی و اقتصادی نادرست و غیر متوازن ، ترکیب ملی ( از عین قوم و ملیت تعداد بیشتر آن در خارج از مرز های افغانستان قرار دارد)، بازی های بزرگ جهانی شرق و غرب از جمله مجادلات سیستم کمونستی و سرمایه داری و قدرت های جانشین آن، میدان زور آزمایی قرار دادن افغانستان توسط ایران و روسیه از یک جانب و امریکا از جانب دیگر، کشور های عربی در رأس عربستان سعودی با اندیشه های سنی ضد مذهب شیعه و ایران شیعه از جانب دیگر، دین و عقیده دینی کورکورانه و وابستگی مردم به رای و نظر عالمنما های دینی و عدم شناخت عده از مردم ما از دین به صورت درست یعنی اعتقاد به خرافات به نام اسلام، پیشداوری های در برابر دین اسلام، اختلافات هند و پا کستان، موجودیت دشمنی تاریخی افغانستان و پاکستان بر خط دیورند و در نتیجه آن سیاست های دو رویه و لاش خورانه حاکمیت های پاکستانی در طول تاریخ ( با تردید معیین درمورد حکومت ملکی امروزی ) و به تأسی از آن موجودیت اداره استخبارات نظامی پاکستان با سیاست دو رویه و مستقل ضد افغانی آن( سازمانها و افراد زیاد منطقه و افغانستان تحت تأثیر این اداره استخباراتی اند که این شحصیت ها و سازمان را به زعم خویش به منافع استراتیژی پاکستان سوق داده و این شخصیت ها و سازمان ها مستقل عمل کرده نمیتوانند)، سیاست و برخورد دوگونه و غیر عادلانه قدرت های مطرح جهانی بر مسایل موجود جهانی، عدم توجه به تأمین عدالت و عدم اعتماد و احترام متقابل در سطح جهانی و برخورد های استکبار منشانه شان، ناکارا بودن سازمانهای بین المللی ناظر و مجری نورمها و فیصله ها جامعه جهانی، موجودیت و ادامه معضله اسراﺋیل و فلسطین (عدم کار به این نظر که این سرزمین در طول تاریخ سرزمین فلسطین بود و این سرزمین و فلسطینی ها ادیان و اقوام مختلف به شمول عرب، یهودی، مسیحی، نصارا، مسلمان و ... داشت و دارد، حاکمیت ایجاد شود که اتباع آنرا تمام گروه های فوق به اساس تابعیت و مراعات قانون تعیین کند - متأسفانه واقعیت و وضع سیاسی فعلی درآن منطقه سیر منفی را میپیماید.) و بلاخیره منافع اقتصادی کمپنی های بزرگ سلاح سازی جهانی و تاجران خون و آلام انسان و انسانیت، قرار داد های پر درآمد نظامی در افغانستان، این همه همان عوامل و فاکتور های است که در تراژیدی مردم و کشور ما افغانستان و ادامه آن تأثیر مستقیم داشته و خواهد داشت. به یقین کامل گفته میتوانیم که اگر کسی خواهان حل مسأله افغانستان است باید بداند که بدون توجه به فاکتور ها و عوامل و عدم حل و عدم توجه به مسایل فوق نمیتواند به حل نهایی کامل وشامل مسأله افغانستان نایل گردد. اما به صورت نسبی میتوان اندازه این آلام و تراژیدی های مردم ما و جهان را تقلیل بخشید. ضرورت است و باید تشخیص کرد که راه حل و برطرف کردن عوامل که مانع صلح و رفاه مردم ما و جهان میگردد چیست و چگونه این موانع برطرف گردد؟ مطمیین ایم بخش ازین عوامل خارج از اراده ما است و تشریک مساعی جهانی را خواهان است که زمان نیز میطلبد. بلی فرصت ها را نباید از دست داد. با قصد و اراده نیک ، با یک حرکت انسانی، ملی و مردمی با یک حرکت حوصله مندانه و متداوم، با برده باری و پیگیری، بدون پیشداور، با علم و منطق، با فهم و درایت و استواری، با استفاده وسیع از تجارب بشریت، با تفاهم نیک و خیر اندیشی و بدون شتابزدهگی باید راه های حل را جستجو کرد و برای رسیدن به صلح، سعادت و رفاح انسان و انسانیت کار مشترک نمود. ما به این باور ایم که صرف نام گرفتن کمبودیها به درد نخواهد خورد ضرورت است تا راه های حل مشخص نیز پیشکش شود. ما در نوشته ها و موضع گیری های خویش چنین نموده ایم و اینک به همین سلسله یک پیشنهاد مشخص ما درین مرحله: بخاطر احترام به شجاعت و مردانگی مردم افغانستان که با تمام دشواری ها به صندوق رای دهی رفتند تا با ابراز نظر خویش رسالت خویش را اداء نمایند. واقعیت ها در جریان انتخابات و تمام شواهد گواه برین است که درین انتخابات تقلب صورت گرفته و اداره آن ضعیف بود. بناء این انتخابات ریاست جمهوری باید به دور دوم برود. هر کس درین انتخابات موفق شد مشروعیت وی نیز به نحوی مورد سوال قرار خواهد داشت. لذا به تعقیت آن در ظرف شش ماه آینده لویه جرگه افغانستان دایر و در روشنی توافقات کنفرانس های بین المللی و تفاهمات مقدماتی دیگر مردم افغانستان قانون اساسی افغانستان تغییر و سیستم ریاستی اصلاح شده که درآن توازن بین قوای سه گانه باشد و یا هم سیستم پارلمانی به تصویت برسد. با تجارب بدست آمده و دلایل متعدد دیگر در قانون اساسی آینده به فهم، استدلال و پیشنهاد ما باید رﺋیس جمهور باید با مکانیزم خاص نه به طور مستقیم توسط مردم بلکه توسط پارلمان افغانستان ( مشرانو جرگه و ولسی جرگه ) به نحوی انتخاب شود که طریق انتخاب آن ایجاب رای حد اقل بیشتر از نصف تمام اراء پارلمان را نموده و سبکدوشی وی با یک سلسله شرایط دقیق تر که ضرورت به سه برچهار تمام اراء پارلمان افغانستان را تقاضا کند صورت گیرد. ( جزﺋیات تفصیل میخواهد). به این ترتیب یک سال بعد از انتخاب رﺋیس جمهوری که به اساس انتخابات سال (۲۰۰۹م) ۱۳۸۸(هـ ،ش) گویا انتخاب شده رﺋیس جمهوراز وظیفه استعـفاء و مطابق به قانون اساسی جدید رﺋیس جمهور جدید کشور توسط وکلاء مشرانو جرگه وولسی جرگه برای مدت پنج سال الی اخیر همین یک سال و در روشنی قانون اساسی جدید انتخاب گردد. مطمینا در قانون اساسی به انتخابی بودن وکلا ء بیشتر اتکاء شود تا به انتصابی بودن شان. به چنین میکانیزم باید توسط نیرو های سیاسی افغانی و کنفرانس های بین المللی مشروع در مورد افغانستان توافق مقدماتی صورت گیرد. (جزﺋیات تفصیل میخواهد). چنین است یک پیشنهاد خیرخواهان و پرگمتیک که برای خروج از مضیقه فعلی کشور ما پیشنهاد شد. (جزﺋیات تفصیل میخواهد). والسلام به نماینده گی مرکزمطالعات ستراتیژیکی افغان و مرکز کلتوری د حق لاره : دوکتور صلاح الدین (سعیدی – سعید افغانی)
Presented by: Date: 17/09/2009 --------------------------------------------------------------------------------------------------- Please confirm that you received this email!
|
|
