سیاسی | اقتصادی | فرهنگی | تحلیلی | علمی | ادبی | هنری | اعلامیه ها | کتابخانه | آرشیف | در باره ما | صفحه اصلی
|
|
د خپریدو نیټه: 18.09.2009
داکتر
صلاح الدین سعیدی
– سعید افغانی -
بسم الله الرحمن الرحیم برنامه تلویزیونی یا مراسم تشییع جنازه؟ (نامه سرگشاده) به اداره محترم رادیو تلویزیون ملی افغانستان السلام علیکم و رحمه الله و برکاته اما! مراسم تشیع جنازه مرحوم داود خان اولین رﺋیس جمهور افغانستان و برادر مرحومی وی را تصادفا چند روز قبل در یکی از ویب سایت های انترنیتی شنیدم. میخواهم یک چند سطر ذیل درین رابطه خدمت شما جهت کار های بعدی شما با تمام احترام به کار بس عظیم شما بنگارم. بجاء و بر حق است که گفته شود وسایل اطلاعات جمعی و تلویزیون شما در افغانستان انقلاب بزرگ را بر پاء کردند. یک تحول مثبت هست. جوانب مثبت کار شما هم زیاد است و دوستان و علاقمندان همیشه به پروگرام های مختلف شما تماس گرفته و آن را برجسته میسازند. اما به فهم من تا هنوز هم این وسایل اطلاعا ت جمعی نقش خویش را در موارد معیین نه شناخته. بخش از مسؤلین و گردانندگان تلویزیون های شخصی افغانی و رادیو ها این تربیون ها محل اظهار نظر ها و افکار شخصی خویش نموده اند. سطح پروگرام ها در موارد معین بسیار پاﺋین هست. مثلا نطاق که در تلویزیون نشسته و با شخص صحبت و انتروی میکند این نطاق در واقعیت این سوال های را به نمایندگی بیننده از مقابل مطرح میکند یعنی سوال های که بـیــنـنده تلویزیون و یا شنونده میخواهد مطرح کند. متأسفانه نطاقان و انتروی گران تلویزیون های افغانی و دیگر وسایل اطلا عات جمعی افغانی درین راستا تا حال رسالت خویش را در موارد معیین درک نه کرده اند. تعیین نه شده که به صورت تقریبی چند فیصد باید نطاق صحبت کند و چند فیصد دیگر اشتراک کننده ها، چند فیصد صدا است و چند فیصد صدا و تصویر مستند، نطاق متخصص فن هست یا نطاق، ایا بهتر نیست که این نطاقان که به سوال و جواب میپردازند و صاحب نظران خوب هم اند به حیث مهمان برنامه بیایند تا به حیث نطاق و نظر خویش را در پهلوی دیگر نظریات ارایه کنند و کار نطاقی و گردانندگی را به دیگران واگذار شوند. این گویند گان و نطاقان تا متاسفان عینی نه شده اند و تمایلات و سمپتی ها و علاقمندی های شخصی ( برحق و ناحق ) خویش را بر رسالت شان ترجیح میدهند. اقلا شواهد چنین نشان میدهد. کار درین راستا ضعیف است. در اکثر موارد هر دو جانب بیشتر در گذشته زندگی میکنند و متمرکز اند - تا در حال و آینده. به آینده باید نگریست و درین زمینه باید امیدوارانه نگریست. فکر میکنم درین بخش هم رهنمایی های عمده و نورمهای قبول شدن اخلاقی و کودکس های فنی و خود کردانندگی تا هنوز فعال نه شده و عنعنه نه گردیده. این تربیون های شخصی مالکین این تلویزیون ها ضرورت به رهنمایی و همکاری مسلکی و عمومی دارند. وسایل اطلاعات جمعی رادیو و تلویزیون و هنر نقش بزرگ را در جامعه بازی کرده میتوانند. اما از تلویزیون در نقش رادیو استفاده کردن، عوض استفاده معقول از وسایل اطلاعات جمعی، فهم رسالت درست و دقیق آنرا نداستن. وسایل اطلاعات جمعی مانند حزب و سازمان سیاسی و یا اداره معیین دولتی مجری کدام سیاست نیست، بلکه از آنچه میگذرد به موقع و کماهو شنونده و بـیننده را در جریان قرار میدهد. توجه کنید به طور مثال به یک پروگرام در ( دنیا در هفته که گذشت....) نطاق به پرده تلویزیون می آید و از روی ورقی قراﺋت میکند حوادث یک هفته گذشته را و پروگرام ختم میشود. این پروگرام حتی نمیتواند یک پروگرام خوب رادیویی باشد، چه رسد که ما آنرا پروگرام تلویزیونی بنامیم. حتی در پروگرام رادیويي هم حد اقل نکات از اصل گفته های این یا آن سیاست مدار را که چنین و یا چنان گفته از اصل جهت معلومات شنونده از اصل میگذارند و پلی میکنند. مصروف شدن نطاق و گویند به مسایل تخنیکی و غیر ضروری در پیش بیننده و عدم سپردن کار های تخینکی به دستیاران سبب ضیاع وقت است. چنانچه گفته آمدیم تا هنوز به طور عمده تعاریف ( جامع و مانع) از پروگرام تلویزیونی، رادیویی و تعاریف از نطاق، گرداننده و تولید کننده پروگرام نزد اکثر این تلویزیون های موجود افغانی وجود ندارد. این حالت وضع غیر سالم را به بار آورده که از جمله میتوان گفت که همه کس در همه چیز و در همه کار سخن میزند و نطاق در موارد زیاد خود منحیث گوینده حزب، سازمان سیاسی و یا هم نماینده کدام دولت قد علم میکند. تکرارا تاکید میکنم اکثر این گوینده گان تلویزیون را که اکثریت شان اشخاص خیر خواه و دارای نظریات بس نیک هم اند میتوان دعوت کرد و از نزد شان در موارد زیاد نظر خواست وچنانچه در بالا گفتم بهتراست این اشخاص وظیفه گرداننده گی تلویزیون را به کسی دیگر واگذار شوند و خود مانند مهمان اصلی پروگرام معیین حضور یابند. علت نوشتن این نامه درین ارتباط ذیل است: در مراسم تدفین جنازه نطاق رادیو و تلویزین افغانی به معنای اینکه این مراسم کدام برنامه رادیو تلویزیونی باشد - هدایت، رهنمایی و دساتیر برای اشتراک کننده های این مراسم تدفین میدهند. همچنان دستور های صادر میکردند که کی باید چه کند و کی باید به کجاء برود. به یقین گفته میتوانیم که این برخورد و رول برای رادیو و تلویزیون غیر طبیعی بوده و نشان میدهد که این همه مراسم برنامه رادیو تلویزیونی است. در حالیکه این کار نطاق و گرداننده رادیو و تلویزیون نیست و مقام و منزلت گرداننده رادیو و تلویزیون را تغییر میدهد. رادیو و تلویزیون گرداننده چنین پروگرام نیست و باید نباشد. رادیو و تلویزیون و خبر نگار از آنچه میگذرد و واقع میشود با ادای رسالت شنوندگان و بیننده گان خویش را خبرداده و در جریان قرار میدهد. در آخیر میخواهم سوال را مطرح کنم و آن اینکه آیا ما واقعاء به قحط الرجال مواجه ایم که حتی این اشياء ساده و بسیط را نمی دانیم؟ و یا هم زمام آمور به دست افراد نااهل و بی کفایت آفتاده؟ آیا در نتیجه همچو بی کفایتی ها نتیجه دیگر جزء نتیجه که همین حالا مردم ما دست به گریبان آن است شده میتواند؟ جواب این سوال را به خود خوانندگان محترم میگذارم. با استفاده از فرصت میخواهم یکبار دیگر دعا نمایم که خداوند متعال مرحوم سردار محمد داود خان و دیگر شهدای راه خیر و سعادت مردم افغانستان را مغفرت نمایند. انالله و انا الیه راجعون. با احترام
داکتر صلاح الدین سعیدی – سعید افغانی - مؤرخ ۱۱/۹/۲۰۰۹ E-mail:drsalahuddinsayedi@yahoo.com
|
|
