www.payamewatan.com
 

 

 

صفحۀ اصلی

 

د خپریدو تیټه / تاریخ نشر:30.07.2010


کبیر کمال

بنام خداوند بزر گ وتوانا

فراخوان مختصر :                                                     

بمناسبت چهاردهمین سالگروز حماسهء شهادت دکتور نجیب الله

مر گ حق است و هر زنده ای ذایقه انرا می چشد، درین مسیر بی بر گشت و ناپیدا انجام همه بسوی یک هدف اما در فاصله های ازهم متفاوت زمانی در حرکت اند. اما همه این رفته  گان از صفحهء ذهن تاریخ نمی روند، برخی از انها بدلیل کارنامه های شان بمثابه یک تابلوی جاویدان در دهلیزهای تاریخ و ذهن مردم مبدل می گردند که مرور زمان یاد، کارکرد ها و دست اوردهای شانرا نتنها کم رنگ نمیسازد که برعکس نقش، درسها و اندرزهای شانرا پر رنگتر از گذشته وارد مراحل مختلف زنده  گی جامعه و مردم میسازد.

  درتاریخ معاصر پر از تاب و التهاب کشور یکی ازین ماندگارها شهید دکتور نجیب الله است که بدون تانک و بانک بر تخت قلبهای مردمش سلطنت میراند.

بلی، در برابر دیده گان نسل خود ما رهبران چند، با پیام چند امدند، رفتند و فراموش شدند و حتی انهاییکه هنوز زنده اند بدلیل انجام یافته های بد فرجام شان مرده  گان متحرک بیش نیستند. اما    نجیب الله چنان و چندان در خاطره ها و پندارها مطرح است  گویی هیچ از میان ما نرفته و یا دوباره برگشته است. او در هرخانه، درهر دهکده، در دولت و «رعیت» هر روز به نحوی، انهم با احترام و اکرام یاد می گردد. بلی، دکتور نجیب الله از جاویدانه گان است، او با ماست، برای انکه او برای مردمش اندیشید، برای انها عمل کرد و برای سعادت و رفاه انها تا پایان خط کشیده استوار رفت و اندرین راه از زنده گی پربارش مایه  گذاشت.

می گویند مشکلترین جنگ، جنگ باخود است. و نجیب الله درهمین مشکلترین جنگ باخود پیروز  گردید، او درین جنگ با افکار و اندیشه هاییکه که به قیمت جوانی اش خریده بود غالب  گردید، او با خود جنگید و نتیجه ان متحول شدن انهمه هنجارهای بود که تا اندم باورهایش را به نمایش می گذاشت، نجیب الله چون درین جنگ مشکل پیروز گردیده مهمان خانه های قلب افغانهاست. اما کسانیکه یا نخواستند و یا نتوانستند درین جنگ و جهاد اکبر پیروز شوند فراموش گردیدند و بمفهوم واقعی کلمه مردند.

می گویند فضیلت رهبران دران نیست که صرف عیب ها و نارساییهای گذشته را بیان کند، بلکه دران است که بگوید حال چه کنیم؟ نجیب الله به این پرسش پاسخ داد، نجیب الله چلنجها و چالشهای خودش را هم اعتراف کرد، هم تعریف کرد و هم راه عبور از انرا نشانی کرد و چه شجاعانه درین مسیر  گام  گذاشت تا انجا که جاویدانه  گشت.

می گویند تاریخ خواندن و تاریخ فهمیدن خوب است ولی بوجود اوردن تاریخ خوبتر از ان. و     نجیب الله از ان انگشت شماران است که هم خود تاریخ خواند، هم ازان درسها و پندها اموخت و هم خود فصل از انرا با خون خود نوشت و عنوان انرا گذاشت که «خون با خون شسته نمی شود».

می گویند که یک سر، صد سر را جمع میکند، و نجیب الله یکی از همان سرهای سرافراز وطن بود که با فراست و فرزانه گی خود میتوانست با راهکار «هم گرایی»، «وفاق ملی» و «کنارامدنها» هزاران سر را جمع نمایدچې دستار تړي هزار دي ـ د دستار سړي په شمار دي»). مردم افغانستان درجنگهای فرسایشی و تحمیلی داشته های فراوان مادی و معنوی را از دست دادند، ولی از دست دادن نجیب الله یک تراژیدی مستقل درین تراژیدیست که ملت ما دران به تماشای مرگ یک امید نشستند و درد جانکاه شکستن یک رویا را با تار و پود خود احساس کردند.

می گویند درعشق دو رکعت است که وضوء ان درست نیاید الا به خون. و نجیب ما در محراب عشق مردمش این دو رکعت را در چوک «اریانا» بجا آورد که وضوء انرا با خون پاکش گرفت و عجبا که بعد از ادای ان به جلادان ماموریت یافته چنین گفت:

ماپه دارکړئ چې منصور خلکو ته یاد شي
مودې وشوې څوک په دار نه دی
ختلي

دوستان و همرزمان عزیز!

اینک در استانهء چهاردهمین سالگرد شهادت حماسه افرین دکتور نجیب الله رئیس جمهور فقید افغانستان، موسس و رهبر حزب وطن قرار داریم، بجا خواهد بود تا از خود بپرسیم که برای بزرگداشت سالروز شهادت شخصیت حماسه ساز نجیب الله چه داریم؟ و با کدام تجاویز و تصامیم به پیشواز از تجلیل این روز میشتابیم؟ با مطرح ساختن ارزوها، ارسال پیام ها و سروده ها؟ و یا با برداشتن گامهای عملی هرچند کوچک در راه تحقق امیال و ارزوهای ان شهید والا مقام ؟! نمی گویم این را انجام دهیم و انرا نی، ولی فهم این امر ضروریست که کدام را باید حتماً و کدام را باید انجام دهیم. من بحیث عضو حزب وطن، کلیه تشکلات و شخصیتهای غیر متشکل طرفدار حزب وطن و مصالحهء ملی را بهمین مناسبت مخاطب قرار داده و برای اماده ساختن تحفه ای تاکنون بی سابقه به سالروز شهادت رهبر ملی ما (۲۷ سپتمبر) ایشان را فرا میخوانم که:

ـــ بزرگترین هدیه به سالروز شهادت دکتور نجیب الله در عمل پیاده کردن ان پندارها و برداشتهای است که او درعرصه فکر و اندیشه مطرح نمود و حزب وطن را بحیث یک نیروی پیشتاز در جهت تحقق ان به نفع صلح و سعادت مردم ماموریت داد. حقایق و پروسه های جاری در کشور به هزاران دلیل به این حقیقت اشاره دارند که درغیاب میکانیزم (حزب وطن) تحقق ان برداشها و پندارها در حال تعلیق قرار دارند. رسالت ما این است تا این میکانیزم را اماده انجام رسالتش نمود که در واقع در کنار میراث معنوی رهبر ما، میراث سازمانی ان برای ماست. شاید بپرسند چطور و چگونه؟  به نظر من :

حرف بر سر خاتمه بخشیدن به پرا گنده گی سازمانیست، بدین معنی که بیشترین اعضای حزب وطن از لحاظ سازمانی منسجم اند، اما سازمانهاییکه انها در ان منسجم  گردیده اند ازهم جدا و پراگنده اند. در حقیقت اعضای حزب وطن حاضرند مبارزه کنند و بهمین دلیل به یکی از سازمانهای «مدعی» پیوسته اند، حال اگر درغیاب اراده و خواست انها درگیر چند «مدعی» گیر افتاده اند تقصیر ان بردوش «سرکرده ها» یست که در پیوند دادن انها کوتاه امده اند. به باور من یگانه راه غلبه براین کوتایی اغاز بدون پیش شرط «گفت گو» بین «سرکرده» هاست. این «گفت گو» باید انها را به این «تفاهم» برساند تا یک گردهمایی متشکل از همین سرکرده ها و شخصیتهای مؤثر غیر متشکل بتاریخ (۲۷ سپتمبر) در کابل دایر  گردد، درین گردهمایی ضمن تجلیل و یادبود از سالروز شهادت دکتور نجیب الله «توحید و ادغام تشکیلاتی» نه (انحلال) که عده ای اب را نادیده موزه از پا کشیده اند، به عوض تعدد تشکیلاتی اعلام نمایند. (مفید خواهد بود سازمانهای مدغم شده خود را شوراهای حزب وطن بنامند، زیرا مطابق به اساسنامه حزب وطن این نام، نام واحد تشکیلاتی ان است).

  درست درهمین گردهمایی کمیسیونی را جهت دعوت «جلسهء نماینده» توظیف نمایند، جلسهء نماینده به نوبه خود و انهم بطور دموکراتیک «کمیسیون تدارک مجمع عمومی حزب وطن» را نتنها از جمع خود که از سایر شخصیت های غیر متشکل انتخاب نموده و بحیث عالیترین ارگان رهبری کننده الی تدویر مجمع عمومی پذیرفته شود.

  نخستین شرط نماینده گی در مجمع عمومی حزب وطن برای اعضا و سازمانهای جداشده از بدنه حزب وطن پیوستن به پروسه ادغام و توحید تشکیلاتی خواهد بود، درغیر اینصورت، در صورتیکه بتواند چانس اشتراک در مجمع را بدست اورد مهمان عالیقدر ان خواهد بود.

دوستان محترم، اعضای حزب وطن! انچه در فراخوان مختصر مطالعه فرمودید الگوی مکمل و بدون عیب میکانیزم حرکت و رسیدن به مجمع عمومی حزب وطن نیست، همه چیز و از جمله نارساییهای فراخوان قابل بحث است، مهم این است تا برای اینکار «گفت گو» اغاز گردد تا «تفاهم» بوجود اید. با تمام تواضع عرض خواهم کرد که یک هییت و یک مجموعه ای متفرق هرگز نخواهد توانست به ارمانهای به بزرگی ارمانهای حزب وطن بتواند حداقل کار مثمر را انجام دهد.

جاویدان باد خاطرهء تابناک شهادت دکتور نجیب الله

همه باهم برای تحقق ارزوها و اندیشه های نجات افرین رهبر ملی ما

کبیر کمال

 
 

   کورپاڼه | صفحه اصلی  

email: payamewatan@yahoo.com
 

 

استفاده و نشر مجدد مطالب «پیام وطن» تنها در صورت ذکر منبع اصلی نشر آن مجاز میباشد