www.payamewatan.com
 

 

 

صفحۀ اصلی

 

تاریخ نشر:01.05.2010

الف – محشور

                                     اول می :

دریچه ای بسوی روشنایی

    در کتاب خانه ی شهر ما کتاب ها و مطالب ارزشمند، پیرامون تاریخچه ی اتحادیه ها، سندیکاها و دیگر کار های دسته جمی کار گران، وجود دارد که پس از خواندن آنها، تازه از فراز و فرود های تاریخ مبارزات طبقه ی کارگر در سرا سردنیا آگاهی بدست میاید.  در پهلوی آنکه خواندن آن ها لذت بخش بود آگاهی های نو و در برخی موارد باور نکردنی در خود داشتند. در لابلای آن پیرامون مبارزات صنفی و طبقاتی کار گران منجمله اول می وپس منظر تاریخی آن، مطالب سودمندی یافتم که درین نوشته بخش اول میی آنرا با خواننده ی گرامی شریک میسازم.

   اگر ازمطالب تکراری اعتصابات و تظاهرات کارگران نساجی شهر شیکاگو ی ایلات متحده، یورش پلیس برآنها، کشته و زخمی شدن تعدادی از آنها و... که همه ساله جریان آنرا در چندین رسانه ی گروهی دیده اید بگذریم، مطالب بسیار نغز وتازه نوشته شده است.

   تاریخچه ی اول می و بزرگداشت از آن به سالها و سده های باستان میرسد. در روشنی نوشته های این کتاب، اول می، برگزاری همه ساله ی آن و آنرا به فال نیک گرفتن, برای نخستین بار در روم و یونان باستان و پس ازان در بین (( سلاو ها )) و یک مردم دیگر که (( سلت ها )) نامیده شده اند، بمثابه گرامیداشت از مقد م بهار، خرمی،  شادابی و باروری , همه ساله برگزار میگردید.  من گمان میکنم که با آگاهی از یکدیگر ویا بدون آن، برگزاری جشن اول ماه می، همانندیها یی ( شباهت هایی) باجشن های آغاز سال خورشیدی ساکنان آریانا و خراسان باستان دارد و همچنین هردو جشن با روحیه های همانند برگزار میشد ند.

   در بخش دیگر، این جشن را (اول می را ) بنام جشن آتش نیز یاد کرده اند. که این نیز همانند یهایرا با آیین زردشت و مقدس دانستن آتش در ان آیین، گواهی میدهد.

   در گستره ی برخورد مذهبیون متعصب با این دو برگزاری (اول می و اول حمل ) نیز هما نند یهایی وجود دارد، در اروپای باستان با برگزاری اول می بمثابه روز باروری، شادابی و خرمی به این سبب که صبغه ی دینی ندارد و کلیسا آنرا به رسمیت نمیشناسد نه تنهاعلا قه مندی نشان داده نشد که از جانب کلیسا ممنوع و قدغن اعلان گردید. اگر بیاد داشته باشیم مجاهدین و بویژه طالبان این روز را غیر مذهبی دانسته نه تنها به آن میل و رغبت نشان نمیدادند بلکه طلبان آنرا (( حرام )) دانسته و برگزاری آنرا منع کردند.

  این همه همانندیها که در برخی موارد به مشکل قبول شده میتواند، نمایانگر خواست ها و ذوق های همانند انسانهاست، انسانهاییکه به هزاران فرسخ دور از یکدیگر بدون داشتن وسایل سفر و موجودیت طبیعت قهار، یکسان فکر میکنند و ذوق های همانند داشته اند.

واما اول می درسده های پسین : پیرامون رویداد های اول می ۱۸۸۶ شیکاگو و واکنش ظالمانه ی صاحبان کارخانه و سرمایه که دولت و پولیس هم زیر فرمانشان بود، شنیده و خوانده ایم. میخواهم اینقدر زیاد کنم،  پس از آنکه کارل مارکس در روشنی نبوغ خود , تیوری ارزش اضافی، ضر ورت همدست شدن تمام کارگران دنیا و اثار رهنمودی دیگر خودرا نوشت ونشر کرد و ازطرف دیگر تولید در سیستم سرمایه داری متمرکز گردید و کارگران از وفرت استثمار شدید و بیداد سرمایه داران به ستوه رسیده بودند،  حق خواهی و داد خواهی آغاز گردید که طلایه ی آن را میتوان اول می ۱۸۸۶ و بویژه پس از کنگره انتر ناسیو نال (۱۸۸۹) که این روز (اول می ) را بمثابه روز همبستگی جهانی طبقه ی کارگر به رسمیت شناخت، دانست. یعنی اول می ۱۸۸۶ را میتوان دریچه ای به سوی روشنایی های بیشتر نامید.

  موجز اینکه قیام کار گران نساجی شهر شیکاگو آغاز گر مبارزات رهایی بخش کارگران دنیا شد که پیگیر ی آن مبارزات، خیلی زود نتایج دلخوا ه ببار آورد، ساعات کار که تا آنزمان ازده تا هجده ساعت در روز میرسید به هشت کاردر روز محدود گردید و. . .

 مادر حالیکه این روز را به کار گران دنیا بویژه کار گران افغان شاد باش میگوییم پیروزیهای بیشتر شانرا در راه بدست آوردن حقوق شان خواهانیم.   

 
 

   کورپاڼه | صفحه اصلی  

email: payamewatan@yahoo.com
 

 

استفاده و نشر مجدد مطالب «پیام وطن» تنها در صورت ذکر منبع اصلی نشر آن مجاز میباشد