خيال مې په شــــــــــــــپو کې لالهانده ګرځي
سپوږمۍ ته چيرې يې لږ ځان ښـــــــکاره که

لږ راښکاره شه لــــــــــــــــــــــــوړو غرونو په سر
راته د يار د مــــــــــــــــــــــــــــخ نشان ښکاره که

چـې پــــــــــــــــــــــــــــــــــکی زه وم د جانانه سره
هغه ماحــــــــــــــــــــــــــول هغه جهان ښکاره که

چې غبرګ بيلتــــــــــــــــــــــون سره په ما راغلي
دغــــــــــــــــــــــــو دردو ته څه درمان ښکاره که

د زړه په مُلـــــــــــــــــک مې غم تاختونه کوي
د «غم» مغل ته «خوشحال خان» ښکاره که

ټپه تيـــــــــــــــــــــــــــــــاره ده پر ما هری خوا ته
څراغ د سترګو د جانان ښــــــــــــــــــــــــکاره که

د باغ ګلان راته اغــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزي دي واړه
زما د يار د مخ ګلان ښــــــــــــــــــــــــــــــــــــکاره که

نا کامه بخت مې رقيبــــــــــــــــــــــــــــــــان پاروي
د زغم مړوند ته مې توان ښــــــــــــــــــــــــــکاره که

بې خنـــــــــــــــــــــډه ژوند راته بی خونده ښکاري
يو څو ټکرې د توپان ښــــــــــــــــــــــــــــــــــکاره که

چې باندې ځــــــــــــــــــــــار کړم سر و مال د «ايمل»
زړګي ته زما هســـــــــــــــــــــــــــــې آرمان ښکاره که