کابله مه ژاړه ته !
کابله مه ژاړه ته
ما درته ډېر ژړلي
کابله وخانده بېا
کابله وغوړېږه
دريڅه پرانيزه دباغ پر لوري
چې زما د زړه، دا نړېدلې نړۍ
ېو ځلي بېا،
د سرو ګلانو له عطرو ډکه شي ٠
کابله مه ژاړه ته
کابله وخانده بېا ٠
* * *
د قران غله، له کابله وځه
دا زما د اوښکو له ساحله وځه
زمونږ د سرونو د کرلو شېبو
له دې حاصله وځه
دا زما د زړه له کوڅې
زما له ګوګله وځه
زما دفکرونو له ګوګله وځه
د قران غله له کابله وځه !
کابله مه ژاړه ته
کابله وخانده بېا
* * *
کابله لوړ شه !
کابله نر شه !
کابله ستر شه
کابله ودروه
ېو ځلي ودروه
دا زمونږ د اوښکو سفر ٠
* * *
کابله وخانده بېا
کابله و غوړېږه
ېو ځلي پورته شه سپېده راوله
د تورې شپې مخې ته
ېوه ډيوه راوله !
* * *
زه غواړم ووينمه
د زړه پر پالي شېبې
ېوه خندا د مينې
دا ستا د شونډو پر مخ
ېوه موسکا د هيلې
کابله مه ژاړه ته
کابله وخانده بېا
جون ، ٢٠٠٤