۲۸

با تو بخرابات همی گویم راز
به زانکه کنم بی تو بمحراب نماز
ای اول و آخر همه خلقان تو
خواهی تو مرا بسوز و خواهی بنواز

ښه چې تاته خرابات کې د زړه وایمه رازونه
نه چې ولاړ سمه محراب ته بې له تا وکم لمونځونه
د مخلوق اول آخره ستا له لوري مې قبول دي
که مې سوځې په اورونو او که راکړې کوثرونه