۴۱
صد
خانه ز خوناب دلم ویران است
وز گریۀ زار بیم صد چندانس
از هر مژه ناودان خون است روان
گر من مژه را بهم زنم طوفان است
د
زړه وینو مې خراب کړل سل آباد ښکلي کورونه
له ژړا به مې لاوران سي داسې نور هم په سل گونه
زما له هر باڼه روان دي د سرو وینو ډک رګونه
که
مې سترګې کړلې پټې جوړومه توپانونه
