نور البشر نوید

ېو توره بان دېو دشپې تیاره کې راغی
ما تماشه کوله
د فرښتو له غېږه وغورځید
لکه نېازبېن ماشوم
په خوب کې ټوپ و وهې
ما دکابل د خوب تعبېر وکتو 
ېو بل منصور په وېنو سور وخندل
هو هغه منصور زه شومه
په وېنو سور زه شومه
سبا زما د وطن خلکو،
زما په وچوشونډو دا ولوستل

سر ورکوو خو سنګر نه ورکوو -  وطن يا کفن