www.payamewatan.com
       

 

 

محترم عبدلرزاق رحی

 

به انکه٬ دربرابر فرمان واپسین

فاتحانه لبخند زد

بنگر چه فاتحانه٬ صبورانه مرگ را

در وسعت فشرده آغوش خود کشید

بنگر چه عاشقانه نهاد بوسه بر زمین

با زخم های سینۀ سرشار از یقین

بنگر مسیحِ شهید با چه شوکتی

در جلجتا نشسته و قامت فراز کرد

بنگر که در رکاب عروج پا نهاد و رفت

در استوای بستر معراج سر نهاد

 وقتیکه می شگفت گل مصلوب قامتش

العاذران به شگوه گریستند بی شمار

بنگر چگونه می تپد دل خورشید روزگار

در لحظه های پٍٍُر تپش یادگار او

 

>> بازگشت به صفحۀ اصلی <<