واحد نستوه
 

به رهبر به خون نشستۀ افغان زمین داکتر صاحب نجیب

تو سرخرویی یاران و راه امانی

تو جاودانه به یاد هزار هزارانی
نشانۀ ز دلیری و عزم ایمانی

امید و باور و عشق ات فراز فردا ها
شبان تار و خموش را ستاره بارانی

فروغ مشعل رزمت ز عرش میتابد
سروش مژدۀ رحمت به رهسپارانی

سواره گان سیه رو خجل چو در رفتند
پیاده گان طریق را همه سوادانی

چو آفتاب ز خاور نوید نور شدی
عقاب سرکش کهسار غرور یارانی

زخیل اهلِ ریا دل بریدی و بستی
به پاس و طلعت دیدار غمگسارانی

چو نا کسان فریبِ دروغ و خام شدند
تو جان و یار کسان پخته گردِ گردانی

تویی شرمع تویی طلوع تویی شکوه رستخیز
تو ای شکوۀ رستخیز پیام آرمانی

چراغ بدست بدست برفتی به مرگ زشت و دروغ
تو مرد راه خقیقت تو مرد میدانی

گذشته ها همه پیوند کار و پیکارت
فروغ حالی و آینده را چراغ چراغانی

جلال راستی و ایثار به نام تو زیبد
تو پاکباز یکی آسمانی انسانی

به صد حماسه نگنجد طنین آوازات
شهامت ات شهادت ات چو از خراسانی

شهادت ات به بزرگی سپهر و دریا ها
و یکی مهر و یکی راه تو جان جانانی

ز روح پاک تو کارام فراز آبی هاست
فرشته های سپید بال در غزلخوانی

تویی روایت زیبای با شرف مردن
به رهروان طریقت چو پیک کاروانی

پرنرگن سپید سپهر میخوانند
ترابه عصمت و حرمت چو راه یزدانی

نه کهکشان که بیکران و مهر و اختر و ماه
زنند به پای تو بوسه که صبح تابانی

و آن سروش آشتا که یار و یاور ماست
تراست مظهر باور چو خوب خوبانی

ترا به دست دعا در عزاء جمله همه
تو جمله را همه یار و به یاری قربانی

چو عطر لالۀ خونین که مُرد ماند جاوید
به ذهن دره و دامون و دشت و کهسانی

مزار تست دِل هر که رفت به راه تو
صدای تست مزار ات صدای دوستانی

و نام تست نشسته به بام سبز سپهر
و راه و منزل ما را سپیده بارانی

نشیت و اوج سپید مرغکان دریا را
به فردا خوان بهاران فراز توفانی

همه رسالتی از نو به کاخ عزم و عمل
همه هدایتی از نو تو شعر دورانی

نشسته یی تو ما را به اوج نور و نبوغ
نو ای ستارۀ بامداد چراغ چوپانی

تو پیک پی خجسته تو دستگیر همه
تو ما را مُقبل مقبول نو بهارانی

در این فراز و نشیب راه رزم و پیکار ها
پیام آب حیات و سرود بارانی

چو نازِ دودنی نقشی به اوج آبی ها
نشسته در خطِ غازی امانِ افغانی

سیه روان و سیه روهر آنکه گشت ز رهت
به داغ ننگ به جبینان لهیب سوزانی

تو سرخرویی یاران و راه امانی
و جاودانه به یاد هزار هزارانی